استعاره بی خاصیت

اولش شروع میکنه دل خودشو تشبیه میکنه به ماهی و چشمای طرفو به دریا...هی میگه آی که ماهی دلش می خواد تو دریا باشه و هزار جور استعاره که خلاصه ای دل ما چشای شما رو دوس داره...
یه جاش که همینطوری داره میگه اگه ماهی تو دریا نباشه چنین میشه و چنان میشه ، یهو انگار که بارش خیلی سنگین باشه و فکرش آزار دهنده دیگه تحمل استعاره رو نداره گور بابای تشبیه ، بغضش میشکنه که نکنه یکی بیاد چشماتو از من بگیره؟!

ماهی فریدون فروغی