تهران مثه زندگی می مونه ، خیابوناش نوار قلبشن ، بالا ...پایین ...موّاج ... خیابونای تهران هیجان دارن همونطور که زندگی
گاهی شیب رو به سختی میری بالاو باز میبینی که بالا باید بری و بری و بری و بالا رفتنش در عین سختی لذت بخشه
گاهی هم سرآزیری ست که قند تو دلت آب میشه که دنده خلاص میگیری و میدویی پایین و نمیفهمی چی شد که این همه راه و به این سرعت اومدی...
پایین ...بالا...پایین... بالا...
تهران زندگی ست
خیابون های تهرون رو دوست دارم

همونطور که این روزها زندگی رو...:)
بعداً نوشت: مشهدم مثه قبرستونه ، خیابوناشم مثه نوار قلب مرده صافن!